Η ΘΥΜΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

είναι στις περισσότερες περιπτώσεις

μαζική θυμαπάτη

έχει τις ρίζες της στη μαζική ψυχολογία και

συνιστά μια από τις ενδείξεις ότι

η ανθρωπότητα βρίσκεται προς το παρόν σε

νηπιακό στάδιο.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ

Στο νηπιακό στάδιο της εξέλιξής τους

οι άνθρωποι προστατεύονται

από τον εαυτό τους

με την επιβολή

• κάποιου κανόνα

• μιας σειράς νόμων

• μερικών αυταρχικών αποφθεγμάτων που

εκπορεύονται από

τον κρατικό έλεγχο

τη δικτατορία κάποιου ατόμου.

Η ‘προστασία’ αυτή

- ανάγει το ανθρώπινο γένος,

όσο μπορεί να κρίνει κάποιος,

σε καθορισμένες μορφές και

- τυποποιεί τις δραστηριότητες των ανθρώπων,

υπαγορεύοντας τις ζωές και

- την εργασία τους.

ΤΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΩΣ ΑΙΤΙΟ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΣΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΠΕΔΙΟ

Η Θυμαπάτη της Εξουσίας

• επιβάλλεται και

• εδραιώνεται

με την τροφοδότηση του συμπλέγματος του φόβου που επικρατεί

αυτή την εποχή στην ανθρωπότητα.

Ο φόβος αυτός είναι μια από τις πιο καρποφόρες πηγές

θυμαπάτης που έχουμε.

Ο φόβος είναι ο σπόρος όλης της θυμικής αυταπάτης πάνω στον

πλανήτη μας.

Ο φόβος υπήρξε το κίνητρο εκείνων των συνθηκών που

προκάλεσαν τη θυμαπάτη του αστρικού πεδίου,

όχι όμως τις πλάνες των νοητικών επιπέδων της συνείδησης.

Όταν η θυμαπάτη της εξουσίας μεταφερθεί στην πνευματική

συνείδηση του ανθρώπου, έχουμε μια κατάσταση πραγμάτων

όπως

• την περίοδο της Ιεράς Εξέτασης στις χειρότερες μορφές της

• την εξουσία της Εκκλησίας, με καταπιεστική έμφαση σε

• οργανώσεις

• κυβερνήσεις

• τιμωρίες

• αδιαμφισβήτητη κυριαρχία κάποιου δασκάλου.

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ

Στις ανώτερες μορφές της έχουμε την αναγνώριση του

δικαιώματος

• του Ηλιακού Αγγέλου

• της ψυχής ή Εγώ

να κυβερνά.

Μεταξύ των δύο άκρων που είναι

• η νηπιακή ηλικία της φυλής και

• η ενηλικίωση του ανθρώπινου γένους κατά την οποία

εκδηλώνεται η ελευθερία της ψυχής,

βρίσκονται

• όλοι οι διαφορετικοί τύποι και

• τα είδη των ενδιάμεσων αντιδράσεων.

ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ

Αποσαφηνίζοντάς το και έτσι τονίζοντας

• την όψη της θυμαπάτης όπως επηρεάζει το μαθητή και

• το πρόβλημα που αντιμετωπίζει,

να τι βρίσκουμε:

Ο μαθητής

• έχει ελευθερωθεί κάπως
  • από τον επιβαλλόμενο έλεγχο μιας ορθόδοξης διδασκαλίας

και

• από την κυριαρχία ενός δασκάλου

• στέκει ελεύθερος από κάθε έλεγχο επιβολής.

Αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα

• την ουσιαστική αδυναμία του και

• το δέλεαρ της προσωπικότητας

ο μαθητής

• φυλάγεται από

• • τον εαυτό του και

• • τους παλαιούς κανόνες ελέγχου και

• μαθαίνει σταθερά

• • να στέκει στα πόδια του

• • να παίρνει τις αποφάσεις του

• • να διακρίνει την αλήθεια για τον εαυτό του

• • να διαλέγει το δρόμο του.

Όπως όλα τα πρόσωπα που δεν έχουν λάβει κάποια από τις

ανώτερες μυήσεις

ο μαθητής μπορεί, με τον καιρό,

• να σαγηνευτεί από την ελευθερία του και τότε

• να παρασυρθεί αυτόματα στη θυμαπάτη του δικού του
• ιδεώδους για την ελευθερία, ένα ιδεώδες που ο ίδιος
• δημιούργησε, οπότε

• να γίνει αιχμάλωτος της ελευθερίας.

ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΑΝΑΖΗΤΗΤΗ

Ο Αναζητητής

• έχοντας εγκαταλείψει την καθοδήγηση ενός άλλου
• προσώπου στην Ατραπό και

• έχοντας τα μάτια του μερικώς ανοικτά,

επιδιώκει πλέον να βαδίσει αυτή την Ατραπό προς το τέρμα.

• Απορρίπτει όλους τους κανόνες, εκτός από εκείνους που
• ονομάζει “ κανόνες της δικής του ψυχής “,
• λησμονώντας ότι η επαφή του με την ψυχή του είναι ακόμη

ασυνεχής.

• Απαιτεί το δικαίωμα να στέκει μόνος.

• Απολαμβάνει τη νεοαποκτηθείσα ελευθερία του.

Λησμονεί ότι έχοντας εγκαταλείψει την εξουσία

• μιας διδασκαλίας και

• ενός δασκάλου,

οφείλει να μάθει να δέχεται την εξουσία

• της ψυχής και

• της ομάδας ψυχών με την οποία συνδέεται μέσω

• • του κάρμα του

• • του ακτινικού του τύπου

• • της επιλογής του και

• • του αναπόφευκτου των επιδράσεων
  • της ενοποίησης.

Λησμονεί ότι ο ανώτερος ρυθμός τον οποίο γεύτηκε προϋποθέτει

κανόνες και δραστηριότητες υπό τον ομαδικό νόμο.

• Βαδίζει την Ατραπό από κοινού με άλλους και

εδώ υπάρχουν ορισμένοι “Κανόνες της Οδού“, τους οποίους

πρέπει να μάθει καλά από κοινού με άλλους.

• Έχει ανταλλάξει τον ατομικό νόμο με τον ομαδικό νόμο,
• αλλά δε γνωρίζει ακόμη τον ομαδικό αυτό νόμο όπως
• πρέπει να είναι γνωστός.

• Βαδίζει μόνος όσο μπορεί καλύτερα , αγαλλιάζοντας για την
• απελευθέρωση που κατόρθωσε να επιτύχει από
• την εξουσία.

• Υπόσχεται στον εαυτό του ότι δε θα ανεχτεί

• ούτε εξουσία ούτε καθοδήγηση.

Η ΟΠΤΙΚΗ ΤΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ

Όσοι από Μας ενδιαφερόμαστε γι’ αυτόν και τον κοιτάζουμε από

τα διαυγέστερα ύψη της επίτευξης, τον βλέπουμε να σκιάζεται

βαθμιαία από

• νέφη ομίχλης και

• μια θυμαπάτη που βαθμιαία αυξάνεται γύρω του,

καθώς

• καθίσταται “αιχμάλωτος της ομίχλης της ελευθερίας” και

- αγάλλεται με αυτό που θεωρεί ως γεγονός της ανεξαρτησίας του.

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ο μαθητής

• αγωνίστηκε να ξεφύγει από τη μάζα των αναζητητών του
• Δρόμου στον καθαυτό Δρόμο

• προηγείται συνεπώς από τις μάζες, αλλά δεν είναι μόνος,

ακόμη κι αν νομίζει ότι είναι.

Όταν

• η όρασή του καθαρίσει και

• η νοητική του όψη αναπτυχθεί περισσότερο και ανελιχθεί,

τότε

θ’ ανακαλύψει πολλούς άλλους που ταξιδεύουν στον ίδιο

δρόμο

μαζί του

και

ο αριθμός τους θα αυξάνει σταθερά.

Καθώς προχωρεί θα γνωρίσει

• ότι πρέπει

• • να επιβληθεί πάνω του ο Νόμος της Ομάδας και

• • ν’ ανταλλαγεί η κυριαρχία της κατώτερης φύσης

με την κυριαρχία της ψυχής.

• ότι ισχύει ο ομαδικός κανόνας και

• ότι εργάζεται υπό το νόμο της ομάδας.

Οι κανόνες

• της αλληλεπίδρασης

• του ταξιδιού

• της ομαδικής αναγνώρισης

• της ομαδικής εργασίας και

• της ομαδικής υπηρεσίας

θα του επιβληθούν.

Η έννοια της επιβολής των κανόνων αυτών ακυρώνεται όταν

ανακαλύψει

• ότι είναι μέλος του Νέου Ομίλου Εξυπηρετών του Κόσμου

• ότι οι Εξυπηρετητές εργάζονται υπό συνθήκες και

• ότι αυτές οι συνθήκες συνιστούν τους κανόνες που διέπουν

τις δραστηριότητές τους.

Καθώς ο μαθητής μαθαίνει να ταξιδεύει αλληλεπιδρώντας με τα

μέλη του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου στην

Ατραπό,

• τα διέποντα κίνητρά τους και

• οι τεχνικές της επιλεγμένης υπηρεσίας τους

θα εισχωρήσουν στη συνείδησή του.

Εξ αιτίας αυτού, αυτόματα και φυσιολογικά, θα αρχίσει

• να υπακούει στον ανώτερο ρυθμό και

• να συναινεί με τους νόμους που ελέγχουν

• • την ομαδική ζωή και

• • την ομαδική συνείδηση.

Ξανά και ξανά κατά μήκος του Δρόμου

• θα ξεφύγει από τον έλεγχο και

• θα πέσει πάλι στη θυμαπάτη της ελευθερίας του.

Έχει ακόμη να μάθει ότι ακόμα κι όταν υπάρχει

• ελευθερία από τον έλεγχο της προσωπικότητας και

• ελευθερία από τον έλεγχο των προσωπικοτήτων

ποτέ δενυπάρχει ελευθερία από

• το Νόμο της Υπηρεσίας και

• τη συνεχή αλληλεπίδραση μεταξύ

• • ανθρώπου κι ανθρώπου

• • ψυχής και ψυχής.

“Για να σταθεί πραγματικά ελεύθερος,

πρέπει να σταθεί στο διαυγές ανεμπόδιστο Φως της Ψυχής,

το οποίο είναι βασικά και εσωτερικά ομαδική συνείδηση”.

Τελικά

• θα εισέρθει στους Σιωπηλούς Τόπους όπου κατοικούν οι

Διδάσκαλοι της Σοφίας και

• θα εργαστεί με ομαδικό ρυθμό μαζί Τους,

υπακούοντας έτσι στους Νόμους του πνευματικού βασιλείου.

Αυτοί οι Νόμοι είναι οι υποκειμενικοί Νόμοι του Θεού.

ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΙΝΗΤΡΟΥ

Συνεπώς, όταν ένας από σας ταλαιπωρείται από αμφιβολίες και

ανησυχίες, επειδή

• επιθυμεί και

• ζητά

• • να βαδίζει ελεύθερα και

• • να μην περιορίζεται από καμιά εξουσία,

ας προσέξει

• να φροντίσει να μην υποταχθεί στη θυμαπάτη της επιθυμίας

να ελευθερωθεί

από τις επιδράσεις της ομάδας

και

• να βεβαιωθεί ότι δε ζητά, σαν ευαίσθητη ψυχή, ένα τρόποδιαφυγής.

  Χρησιμοποιώ αυτή τη φράση με τη σύγχρονη ψυχολογική

  έννοια.

Για να βεβαιωθείτε βάλτε στον εαυτό σας το ερώτημα:

Έχει άραγε

• η άνεση και

• η νοητική μου ειρήνη

έχουν τόση ουσιαστική σημασία για μένα και για τους άλλους,

ώστε, προκειμένου να τις αποκτήσω, να δικαιολογούν την από

θυσία της ομαδικής ακεραιότητας;

Η προσωπική σας εσωτερική ικανοποίηση είναι άραγε μια

επαρκής δικαιολογία για να καθυστερήσετε τον

προγραμματισμένο σκοπό της ομάδας;

Γιατί σίγουρα θα τον καθυστερήσει.

Ο,τιδήποτε αποφασίσετε, θα αποτελέσει με τη σειρά του μια

απόφαση

εξουσιαστική

τις επακόλουθες αντιδράσεις

πάνω στην ομάδα…

Κι αυτό, είναι σημαντικό να το συνειδητοποιήσετε

Η ΛΑΘΟΣ ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΣΤΑΣΗ

Τι είναι αυτή η αποκρυφιστική υπακοή, αδελφοί Μου, για την

οποία ακούμε τόσα πολλά;

Όχι πάντως αυτό που νομίζουν πολλές αποκρυφιστικές ομάδες.

Αποκρυφιστική υπακοή

• δεν είναι ο έλεγχος κάποιας εξωτερικής οργάνωσης
• αφιερωμένης σε δήθεν αποκρυφιστικό έργο

• δεν είναι οι επιβαλλόμενοι όροι κάποιου δασκάλου

  οποιουδήποτε βαθμού

• δεν είναι η ανταλλαγή της φυλακής μιας γραμμής ιδεών με
• μια άλλη γραμμή ιδεών, μεγαλύτερης ίσως εμβέλειας ή

  σημασίας.

Η φυλακή είναι φυλακή

• είτε πρόκειται για μικροσκοπικό κελί

• είτε για απομονωμένο νησί μεγάλης έκτασης από το οποίο η

  διαφυγή είναι αδύνατη.

ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΞΟΥΣΙΑ

Σε τι άραγε ανταποκρίνεστε;

1. Στη βραδέως αναδυόμενη αντίληψη του “Φωτός άνωθεν“,

στη βραδέως εμφανιζόμενη πραγματοποίηση του “πέραν

Φωτός “. Χρησιμοποιώ αυτές τις φράσεις σαν σύμβολο.

Το Φως αυτό είναι διαφορετικό στην έκκλησή του προς

το άτομο

γιατί η αναγνώρισή του αποκαλύπτει

- νέους νόμους

• • νέες ευθύνες

• • νέα καθήκοντα και υποχρεώσεις

- νέες σχέσεις με τους άλλους.

Αυτά συνιστούν έναν εξουσιαστικό έλεγχο.

Κι όμως είναι ΕΝΑ ΦΩΣ.

Κανείς δεν μπορεί να διαφύγει από αυτή την εξουσία, αλλά

μπορεί, για μια προσωρινή περίοδο, να μην υπακούει σε

αυτή σε χρόνο και χώρο.

1. Στην αυθεντία των Κανόνων του Δρόμου, οι οποίοι

επιβάλλονται σ’ εκείνον που περνά από

την Ατραπό της Δοκιμασίας στην Ατραπό της Μαθητείας.

Κι όμως είναι ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Σ’ αυτή τη “στενή σαν κόψη ξυραφιού ατραπό” μαθαίνει

κάποιος να βαδίζει

• • με πειθαρχία

• • με διάκριση και

• • με την έλλειψη κάθε επιθυμίας που βιώνει από
  • κοινού με τους συμμαθητές του.

Τι άραγε είναι, σύντομα και περιεκτικά, αυτοί οι Κανόνες της Οδού;

Ας σας δώσω έξι από τους απλούστερους κανόνες, παρακαλώντας

σας να θυμάστε ότι δεν επιβάλλονται εξουσιαστικά από κάποιο

• δεσποτικό Συμβούλιο Διευθυντών

• εκπαιδευτή ή εκπαιδευτές της ομάδας

(από τους οποίους θα μπορούσα φυσικά να ήμουν ένας),

αλλά

• είναι αποτελέσματα των συνθηκών που απαντώνται πάντα
• πάνω σ’ αυτή την ίδια την Ατραπό

• μεταφέρουν την εγγύηση της ίδιας της ψυχής του
• ανθρώπου και

• είναι προϊόν της εμπειρίας εκατομμυρίων ταξιδιωτών πάνωσ’ αυτή την Ατραπό.

Θα σας δώσω τους έξι αυτούς κανόνες* μεταφράζοντάς τους όσο

καλύτερα μπορώ από τα αρχαία αρχεία που

• βρίσκονται φυλαγμένα στην Αίθουσα της Σοφίας και

• είναι διαθέσιμα σε όλους τους ειλικρινείς μαθητές, όπως εσείς.

(* Το πλήρες κείμενο των Έξι Κανόνων είναι στο Τετράδιο Υ 4.1)

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ

Οι συνθήκες της Ατραπού αυτοεγκαινιάζονται

από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο.

Η Μύηση είναι αυτοοργάνωση υπό τους Νόμους της Αγάπης.

Το κλειδί της 1ης Μύησης είναι:

‘απ – ελευθερώστε αλλήλους’

Οι Έξι Κανόνες της Ατραπού

Ι. Ο Δρόμος διανύεται στο πλήρες φως της ημέρας, που

ρίχνεται στην Ατραπό από Εκείνους που γνωρίζουν και

οδηγούν.

Τίποτα δεν μπορεί τότε να κρυφτεί και σε κάθε στροφή

ο άνθρωπος πρέπει ν’ αντιμετωπίζει τον εαυτό του.

ΙΙ. Πάνω στο Δρόμο το κρυμμένο αποκαλύπτεται.

Καθένας βλέπει και αναγνωρίζει τη φαυλότητα του άλλου.

(Δεν μπορώ να βρω άλλη λέξη, αδελφέ μου, για να

μεταφράσω την αρχαία λέξη η οποία υποδεικνύει τη

• • συγκαλυμμένη ηλιθιότητα

• • ποταπότητα

• • χονδροειδή άγνοια και

• • ιδιοτέλεια

που είναι τα διακριτικά χαρακτηριστικά του μέσου

ζηλωτή.)

Και όμως με τη μεγάλη αυτή αποκάλυψη δεν υπάρχει

• • αποστροφή

• • αμοιβαία περιφρόνηση ή

• • αμφιταλάντευση

πάνω στο Δρόμο. Ο Δρόμος προχωρεί μέσα στο Φως.

ΙΙΙ. Πάνω σ’ αυτό το Δρόμο

• • δεν περιπλανάται κανείς μόνος

• • δεν υπάρχει βία ή βιασύνη.

Κι όμως ταυτόχρονα, δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο.

Κάθε Προσκυνητής, γνωρίζοντάς το,

• • επιταχύνει τα βήματά του προς τα εμπρός και

• • βρίσκεται περικυκλωμένος από

τους συνανθρώπους του.

Μερικοί κινούνται

• • μπροστά, αυτός ακολουθεί

• • πίσω, ρυθμίζει το βήμα του.

Δεν ταξιδεύει μόνος.

1. Τρία πράγματα πρέπει ν’ αποφύγει ο Προσκυνητής,

• • να φορά μια κουκούλα, ένα πέπλο που κρύβει

το πρόσωπό του από τους άλλους

• • να μεταφέρει μια υδρία που περιέχει νερό μόνο για τις

δικές του ανάγκες

• • να κουβαλά στον ώμο ένα μπαστούνι αλύγιστο,

πάνω στο οποίο δεν μπορείς να στηριχτείς.

1. Κάθε Προσκυνητής πάνω στο Δρόμο πρέπει

να μεταφέρει μαζί του ό,τι χρειάζεται:

• • ένα μαγκάλι για να θερμαίνει τους συνανθρώπους του

• • ένα λυχνάρι για

• • • να ρίχνει τις ακτίνες του στην καρδιά του

• • • να δείχνει στους συνανθρώπους του τη φύση

της κρυμμένης ζωής του

• • ένα πουγκί χρυσάφι που δεν το σκορπίζει στο

Δρόμο αλλά το μοιράζεται με τους άλλους

• • ένα σφραγισμένο δοχείο όπου μεταφέρει όλη την

έφεσή του για να τη ρίξει στα πόδια Εκείνου που

περιμένει να τον χαιρετήσει στην Πύλη.

1. Ο Προσκυνητής, καθώς βαδίζει στο Δρόμο, πρέπει να έχει

• το ανοιχτό αυτί

• το χέρι που δίνει

• τη σιωπηλή γλώσσα

• την αγνή καρδιά

• τη χρυσή φωνή

• το γοργό πόδι και

• το ανοικτό μάτι που βλέπει το Φως.

“Ξέρει πως δεν ταξιδεύει μόνος”.