Σε τι άραγε ανταποκρίνεστε;
-
Στη βραδέως αναδυόμενη αντίληψη του “Φωτός άνωθεν“,
στη βραδέως εμφανιζόμενη πραγματοποίηση του “πέραν
Φωτός “. Χρησιμοποιώ αυτές τις φράσεις σαν σύμβολο.
Το Φως αυτό είναι διαφορετικό στην έκκλησή του προς
το άτομο
γιατί η αναγνώρισή του αποκαλύπτει
- νέους νόμους
-
- νέες ευθύνες
-
- νέα καθήκοντα και υποχρεώσεις
- νέες σχέσεις με τους άλλους.
Αυτά συνιστούν έναν εξουσιαστικό έλεγχο.
Κι όμως είναι ΕΝΑ ΦΩΣ.
Κανείς δεν μπορεί να διαφύγει από αυτή την εξουσία, αλλά
μπορεί, για μια προσωρινή περίοδο, να μην υπακούει σε
αυτή σε χρόνο και χώρο.
- Στην αυθεντία των Κανόνων του Δρόμου, οι οποίοι
επιβάλλονται σ’ εκείνον που περνά από
την Ατραπό της Δοκιμασίας στην Ατραπό της Μαθητείας.
Κι όμως είναι ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ.
Σ’ αυτή τη “στενή σαν κόψη ξυραφιού ατραπό” μαθαίνει
κάποιος να βαδίζει
-
- με πειθαρχία
-
- με διάκριση και
-
- με την έλλειψη κάθε επιθυμίας που βιώνει από
- κοινού με τους συμμαθητές του.
Τι άραγε είναι, σύντομα και περιεκτικά, αυτοί οι Κανόνες της Οδού;
Ας σας δώσω έξι από τους απλούστερους κανόνες, παρακαλώντας
σας να θυμάστε ότι δεν επιβάλλονται εξουσιαστικά από κάποιο
- δεσποτικό Συμβούλιο Διευθυντών
- εκπαιδευτή ή εκπαιδευτές της ομάδας
(από τους οποίους θα μπορούσα φυσικά να ήμουν ένας),
αλλά
- είναι αποτελέσματα των συνθηκών που απαντώνται πάντα
- πάνω σ’ αυτή την ίδια την Ατραπό
- μεταφέρουν την εγγύηση της ίδιας της ψυχής του
- ανθρώπου και
- είναι προϊόν της εμπειρίας εκατομμυρίων ταξιδιωτών πάνωσ’ αυτή την Ατραπό.
Θα σας δώσω τους έξι αυτούς κανόνες* μεταφράζοντάς τους όσο
καλύτερα μπορώ από τα αρχαία αρχεία που
- βρίσκονται φυλαγμένα στην Αίθουσα της Σοφίας και
- είναι διαθέσιμα σε όλους τους ειλικρινείς μαθητές, όπως εσείς.
(* Το πλήρες κείμενο των Έξι Κανόνων είναι στο Τετράδιο Υ 4.1)
